Muzeum Wsi Mazowieckiej w Sierpcu to jeden z większych skansenów w Polsce, działający od 1971 roku na obszarze około 50 hektarów. Prezentuje drewnianą architekturę i kulturę ludową północno-zachodniego Mazowsza – od chłopskich zagród po wiatrak, dworek i zabytkowy kościół.
| Cecha | Informacja |
|---|---|
| Rok założenia | 1971 (24 marca, jako Muzeum Etnograficzne w Sierpcu) |
| Powierzchnia | ok. 50 hektarów |
| Region | północno-zachodnie Mazowsze |
| Lokalizacja | Sierpc, woj. mazowieckie |
Od dwóch sal w ratuszu do rozległego skansenu
Muzeum w Sierpcu powstało 24 marca 1971 roku jako Muzeum Etnograficzne, utworzone z inicjatywy lokalnych twórców ludowych szukających miejsca do prezentacji swoich prac. Początkowo zajmowało jedynie dwie sale w budynku ratusza. Z tak skromnych początków w ciągu kolejnych lat wyrósł rozległy skansen – do 1985 roku muzeum rozwinęło się w pełnoprawne Muzeum Wsi Mazowieckiej, obejmujące dziś obszar około 50 hektarów.
Zagrody, wiatrak i dwór – architektura Mazowsza
Na terenie skansenu ułożono dziewięć tradycyjnych zagród chłopskich w charakterystycznym układzie wsi rzędowej, a także zagrodę młynarską z wiatrakiem, zespół dworski z parkiem, karczmę, kuźnię oraz chałupę kowalską. Nie brakuje też drewnianego, XVIII-wiecznego kościoła z dzwonnicą oraz XVIII-wiecznego drewnianego dworu. Muzeum gromadzi i prezentuje rzeźbę ludową oraz zabytki etnograficzne z północno-zachodniego Mazowsza od końca XIX do połowy XX wieku, a od 2009 roku prowadzi też oddział – Muzeum Małego Miasta w Bieżuniu.
Źródła
- Muzeum Wsi Mazowieckiej w Sierpcu, „Historia” – mwmskansen.pl
- Wikipedia, „Muzeum Wsi Mazowieckiej w Sierpcu” – pl.wikipedia.org