Kościół Pokoju pw. Świętej Trójcy w Świdnicy to jedna z najważniejszych drewnianych świątyń w Europie i jeden z dwóch zachowanych do dziś kościołów pokoju na Śląsku. Powstał w 1657 roku w specyficznych, bardzo ograniczonych warunkach, a mimo to przetrwał niemal cztery wieki i od 2001 roku znajduje się na liście światowego dziedzictwa UNESCO.
| Cecha | Informacja |
|---|---|
| Wezwanie | Święta Trójca (kościół ewangelicko-augsburski) |
| Rok budowy | 1657 (budowę zakończono w 10 miesięcy i 24 dni) |
| Konstrukcja | szkieletowa (ryglowa), wypełniona gliną, piaskiem, sieczką i słomą |
| Wymiary | 44 m długości, 30,5 m szerokości, ok. 1090 m² powierzchni, pojemność ok. 7500 osób |
| Lokalizacja | Świdnica, woj. dolnośląskie |
| UNESCO | od 2001 roku, wspólnie z Kościołem Pokoju w Jaworze |
Budowa w cieniu ograniczeń pokoju westfalskiego
Po pokoju westfalskim z 1648 roku śląscy protestanci otrzymali od habsburskich władz zgodę na wybudowanie trzech kościołów, ale na bardzo niewygodnych warunkach: świątynie musiały stanąć poza murami miast, bez wież i dzwonów, w ciągu roku i wyłącznie z materiałów nietrwałych – drewna, gliny, słomy i piasku, bez użycia kamienia czy muru. Z trzech kościołów pokoju (Świdnica, Jawor, Głogów) do naszych czasów przetrwały tylko dwa – świątynia w Głogowie spłonęła w XVIII wieku. Mimo narzuconych ograniczeń świdnicki kościół wzniesiono w konstrukcji szkieletowej na tyle solidnie, że stał się jedną z największych drewnianych budowli sakralnych na świecie.
Wnętrze i znaczenie dla światowego dziedzictwa
Wewnątrz kościoła zachował się bogaty wystrój barokowy – malowane emporie, ołtarz, organy i epitafia fundowane przez miejscowe rody mieszczańskie i szlacheckie, które w ten sposób współfinansowały budowę świątyni. Kościół może pomieścić około 7500 wiernych, co czyni go jedną z największych drewnianych budowli religijnych w Europie. W 2001 roku UNESCO wpisało Kościół Pokoju w Świdnicy na listę światowego dziedzictwa kulturowego wspólnie z bliźniaczym kościołem w Jaworze, uznając obie świątynie za unikatowy przykład architektury sakralnej wzniesionej w warunkach religijnych ograniczeń XVII wieku.
Źródła
- L. Kędzierski, „Kościół Pokoju w Świdnicy – perła Dolnego Śląska z listy UNESCO” – lkedzierski.com
- Regionalny Portal Dolny Śląsk, „Kościół Pokoju w Świdnicy – największa drewniana barokowa świątynia w Europie” – rpo.dolnyslask.pl